kolibrie? Nee, glasvleugelpijlstaart!

In september maakte ik, tijdens m’n jaarlijkse ardennen-uitstap met Dennis, alweer een tussenstop in Bouillon. Toen we daar sfeervol aan ’t genieten waren van het meest bruine en tevens gezelligste cafeetje (ze hebben daar zelfs “La Chouffe” van ’t vat), nl. “La vieille Ardenne”, werd het plots bij de andere terrasgangers stil en moesten wij uiteraard niet onderdoen voor die emotie.
We stonden perplex. Op ongeveer een meter van ons zagen we iets fladderen dat terzelfdertijd haastig nectar uit de bloemetjes zoog. De andere terrasgangers deden ons door “C’est un colibri!” te roepen, ook volgen in die mening.

Nu, enkele maanden later, kan ik fier en met zekerheid zeggen dat dit zeker geen kolibrie was. Kolibries komen namelijk niet voor in Europa, enkel in Noord- en Zuid-Amerika. Het moet wel de glasvleugelpijlstaart geweest zijn. Dit is een dagactieve nachtvlinder met zeer snelle vleugelslag en een lange tong die opgerold kan worden. Ze zuigen daarmee nectar uit de bloemen.
Deze informatie vond ik op de site van de vogelbescherming Nederland.

Hier enkele kiekjes van op het terras aan “La vieille Ardenne”:



Het volledige fotoverslag van onze trip kan je terugvinden op het fotoalbum (rechts) of rechtstreeks door hier te klikken.

De fiets

Deze morgen overviel het me: plots schoten de redenen waarom ik zo makkelijk naar de auto grijp in plaats van de fiets als een flits door m’n hoofd.
Bijna aan m’n werkplaats, zag ik plots een bord staan: “Omleiding”
Er beginnen vandaag namelijk werken aan de Zuiderpoort. Ze gaan daar, vlakbij de tunnel naar Ledeberg, een rond punt ofzo aanleggen.
Me hiervan bewust, stapte ik met m’n fiets op de stoep om vervolgens terug op het zadel te stappen terwijl, en dat was misschien niet zo verstandig, ik me nog steeds op de stoep bevond. De afwijking in het reliëf van de straat waarop ik vervolgens belandde deed m’n fietstocht abrupt beëindigen door middel van een sissend geluid en een veel te snelle afname van druk in m’n voorste band. Gelukkig was ik vlakbij m’n werkplaats en kon ik de laatste 200 meter te voet afleggen zonder al te grote ergernis. Dit was de 2de maal dat ik naar deze werkplaats reed en tevens de 2de maal dat m’n fiets naar de knoppen is…grrrr 🙁

Don't mention the war

“Don’t mention the war! I mentioned it once, but I think I got away with it.”
Met die wijze woorden sprak Basil Fawlty in de jaren ’70 tegen zijn personeel in het Fawlty Towers hotel uit de gelijknamige serie alvorens los te barsten in een onstopbare xenofobe aanval ten opzichte van enkele Duitse klanten.

Vrijdagavond ging ik met m’n vriendin naar een verjaardagsfeestje bij een Duitse collega. Het valt me telkens weer op dat bij een sociale aangelegenheid met Duitsers toch steeds het onderwerp W.O. II aan bod komt. Aangezien dit zelfs nu nog voor Duitsers een teer onderwerp is, mondde dit uit in een interessante discussie over volgende vraagstukken:

  • Waarom blijft W.O. II een gevoelig onderwerp, zelfs na 2, 3 generaties?

Omdat van kleinsaf elke Duitser op school volgepompt is met een overdosis jaren-40 geschiedenis met zoveel mogelijk de nadruk op alle negatieve dingen daaromtrent. Als voornaamste reden: omdat het wreedheden waren die zij niet individueel maar echter wel als volk op hun geweten hebben.

  • Is eindeloze herhaling van wat gebeurd is, met de nadruk op de schuld daaromtrent wel nodig m.a.w. dragen volgende generaties verantwoordelijkheid voor zaken waaraan voorvaderen schuld hebben?

Volgende generaties dragen geen schuld maar eindeloze herhaling is ook geen goed idee. Je leert er niks mee bij en je krijgt er gewoon een schuldgevoel door.

  • De beperkingen van het Duitse volk: noodzakelijk of eerder een beperking op de vrijheid?

Wist je bijvoorbeeld dat op het gebruik van de swastika strenge straffen staan. Er is trouwens in 2005 bijna een wet gestemd in het Europees parlement om bepaalde symbolen zoals de swastika in gans Europa te verbieden. Uit de discussie is ook gebleken dat veel Duitsers verkeerdelijk denken dat het deel “Deutschland über alles” in hun volkslied verboden is. Zie hier voor meer uitleg hieromtrent. Wist je dat er in Duitsland extreem-rechtse partijen zijn die hun propaganda de wereld insturen vanuit Denemarken omdat het in Duitsland verboden is maar in Denemarken voorlopig nog enigzins getolereerd wordt?

Geen van deze onderwerpen kon ons een duidelijk antwoord bieden. Wat wel duidelijk is, is dat er een verandering aan de gang is bij de nieuwe generaties. Volgens mij een positieve verandering daar de nieuwe generaties wel sterk attent worden gemaakt over wat er zich in de jaren ’40 afgespeeld heeft en dit opdat het nooit meer zou gebeuren. Wat positief is, is dat die nieuwe generaties, in tegenstelling tot vooral generatie 1 en 2, niet meer worden opgezadeld met een schuldgevoel. Zij treffen uiteindelijk geen schuld aan wat in het verleden gebeurd is.

From six to minus three and from seven to the roof


My colleague made a reportage about our building at the Zuiderpoort and all its useful rooms and panoramic views.

The fact that I’m in those movies is merely coincidence 🙂

Notice the great architecture, especially at minus 3.

From the sixth floor to minus three

A place where I’m starting to feel home already!

Gaston Roelants 10 km

Vandaag schreef ik me in voor de 10 km Gaston Roelants.
Die vindt plaats in het park van Laken op 17 december 2006 (= op de verjaardag van m’n zus).
Normaal gezien ga ik dus de week voor de event m’n borstnummer en T-shirtbon (dus weer een nieuwe T-shirt voor m’n collectie op komst) ontvangen.
De kleedkamers en douches zullen zich in het Koning Boudewijnstadion bevinden.

Mijn doel is om die 10 km in minder dan 55 minuten te lopen. Dat zou zeker moeten lukken want op de kustmarathon (vond plaats op 30 september 2006) liep ik 50 minuten en 1 seconde op 9,5 km.
Rekeninghoudende met het feit dat ik ondertussen al wat beter getraind ben, kan dat in principe geen probleem zijn.

Op de kustmarathon liepen we met een team van het werk de aflossingsmarathon (iedereen dus een stukje).
Dit zijn enkele foto’s van die event:

  • dank aan m’n neef Olivier die ongeveer halfweg tijdens mijn stuk stond te supporteren en toen deze foto maakte
  • de groepsfoto, achteraf in Oostende
    Nog nieuws van Juliette (zie deze topics)?

    Jawel! Ze heeft al £426.20 bij elkaar gesprokkeld voor de gehandicapte kindjes. Goed bezig dus! (zie deze website)

    Om af te sluiten wou ik nog even deze screenshot van al m’n trainingen sinds 26/06/2006 :

Da’s dus al ongeveer 327,5 km sinds juni en de conditie blijft erop vooruit gaan. Later meer hierover in topics omtrent “OwnIndex” en “VO2MAX”.

Dat was het voor vandaag. Nu ga ik me omkleden en een uurtje rond de watersportbaan gaan lopen.

Tranen aan de kassa

Gisterenavond was het weer race tegen de klok in de Delhaize. Aangezien ik op het werk nog vlug iets wou af hebben, slaagde ik er pas in om daar om 19u20 weg te geraken. ’t Was dus vliegen naar de Delhaize, daar die om 20u sluit.
Gelukkig ben ik daar, dankzij m’n vleugels, om 19u35 geraakt.

Mijn vriendin had een boodschappenlijstje opgesteld van dingen die ik zeker niet mocht vergeten maar gelukkig weet ik ondertussen al dat ik best dat lijstje op voorhand lees en in m’n hoofd hersorteer volgens de inrichting van de Delhaize. Het is namelijk niet aangewezen om telkens heen en weer te hollen met een bijna-lege kar. Dat zou gigantisch veel tijd kosten en die had ik dus niet.

Om 19u55 slaagde ik er dus in om mij aan een kassa te zwieren. De kassierster was net bezig met een klant. Op hetzelfde moment zei ze iets terwijl die klant wegging en begon ze in tranen uit te barsten. Het was een hoeveelheid tranen waarop je per ongeluk een ketel soep zou kunnen morsen. Door deze plotseling onverwachte twist werd ik effe stil vanbinnen. M’n adem verstokte en ik kreeg een steengevoel in de maag. Je moet nl. weten dat ik niet goed ben in omgaan met wenende mensen.

Ik stond twijfelend met m’n winkelkarretje te wiegen, denkend ‘zou ik nu vragen wat er scheelt, zou ik haar tijd geven, of zou ik gewoon stilletjes en onopvallend naar een andere kassa gaan’.
De keuze viel bij de tweede optie. Ik wachtte, ik gaf tijd. Tijd die eeuwig leek te duren, alhoewel ik daar in totaal misschien 10 seconden staan wachten heb. Toen deed ze, nog steeds wenend, teken dat ik bij haar aan de kassa mocht komen.
Het scannen van m’n items duurde misschien hooguit 5 minuten maar door de doodse stilte leken het uren. Uiteindelijk begon ze te praten tegen de collega die achter haar zat. ‘Het is hier zo verschrikkelijk warm, ik hou het echt niet uit!’.

Bij het afrekenen zei ik op een typische inwoner-van-Gent-die-geen-plat-Gents-spreekt-maar-gewoon-wat-accent-heeft manier: ‘sommigen kunnen er beter tegen dan anderen éééé, madam’. ‘Ja, ’t is just dadde ééé meneer’ zei ze.

Ze voelde zich begrepen en plots een heel stuk beter.

Tjoff.be website vernieuwd

Eergisterenavond en -nacht ben ik vooral heel lang beziggeweest met volledig vernieuwen van deze site.
Er zouden nog enkele dingetjes moeten veranderen en bijkomen om het design compleet te maken maar voor de rest ben ik heel erg content van het resultaat.

Aan de rechterkant wordt er een RSS feed binnengehaald die de topics van www.gentblogt.be weergeeft. Heel interessante site die constant alle dingen omtrent Gent rapporteert.
Als inwoner en Gent-liefhebber kon zoiets uiteraard niet ontbreken.

Wat ik zeker nog wil toevoegen is de mogelijkheid om te zien wat de laatste fotoreeks op het fotoalbum is en de laatst toegevoegde persoon in de stamboom website.

Die laatste zou ik trouwens ook nog willen verplaatsen van www.tjoff.be/vanlaere naar www.tjoff.be/familytree

Het is de bedoeling om de layout van beide subsites om te vormen naar een gelijkaardig design zoals dit blog. Een groot voordeel hiervan is dat de layout door makkelijk aan te passen stylesheets bepaald wordt en dus telkens makkelijk kan worden veranderd voor de volledige website.

Bootreis Canal du Midi

Omdat de bootreis van 2003 op de Canal du Midi in Zuid-Frankrijk zo’n fantastische ervaring was, besloten we zo’n goed half jaar geleden om volgende zomer (in 2007 dus) het nog eens te doen.

Onder het motto “bigger and better” gaan we volgend jaar dus met een grotere boot alsook met meer mensen. Vrijdagavond werden de plannen besproken door middel van een paar frisse tripels.

Sleeps up to 10 people, recommended for 8 adults

Latest concept from our boatyard, the Nicols Grand Comfort provides comfortable and spacious cabins (headroom below deck around 2 meters), each cabin has its own bathroom / WC. Easy and safe access to the fore terrace (the gangway is moulded into the hull deck) aft steps lead to the roof solarium… privacy is respected offering maximum comfort for crews of 2, 3
or 4 members depending upon the type of the chosen boat.

Specifications

 

 

LENGTH 13.50M – WIDTH 3.80M
– 4 cabins : 2 double beds + 2 with 2 (or 3) single beds + convertible double berth
– 4 Bathrooms /WC
– Saloon area 14 M2 : 220 Litre fridge-freezer; 4 ring hob – Oven
– 1400 litres water tank
– diesel engine; 500 litre fuel tank
– Autonomy 20 days
– Double steering position

Nicols 1350

13.50 x 3.80m

In 2003 waren we met 4 personen en dit was onze boot:

Het is een actieve vakantie vanwege de sluizen (aantrekken of lossen van de boot terwijl het water stijgt resp. daalt) en eveneens een passieve, vanwege het gezellig aanmeren in “the middle of nowhere” en een duikje nemen of gewoon wat op ’t dek liggen.

Deze reis vindt plaats van 9 tot en met 16 juni 2007 maar eerst nog m’n verlofkaart voor 2007 op ’t werk bemachtigen om deze dagen te blokkeren 🙂
We zullen deze keer de Canal du Midi met 7 personen onveilig maken.

New York: 42,195 km – Gent: 10,280 km

Daarnet 2 rondjes rond de watersportbaan gelopen, vertrekkende van aan m’n deur in de Papegaaistraat. Dat doet deugd, ge kunt het u niet voorstellen, tenzij je zelf loper/loopster bent.
Daarnaast moest ik toch wel denken aan die vele duizenden mensen die vandaag de New York City marathon liepen.

De NYC marathon is vandaag trouwens gewonnen door de Braziliaan Marilson Gomes dos Santos in 2:09:58. Crazy, maar ja, ’t is een professional.

Hoe zou ons Juliette het gedaan hebben (zie deze topic)?
De New York City marathon website heeft een handige searchtool waarbij je de tijden van elke loper/loopster kan terugvinden.

Dit zijn Juliette’s tijden:

Niet slecht voor ’n eerste marathon. Congratulations Juliette!
£391.20 gaat naar “Get kids going” om sportmateriaal te kopen voor gehandicapte kinderen.

Ondertussen vernomen via het blog van Koen Fillet, radiopresentator bij Radio 1 en deelnemer aan het programma “Overleven: Marathon” op Canvas, dat hij niet meegedaan heeft in New York als gevolg van een blessure. Als gevolg van problemen met de meniscus moet hij binnenkort onder het mes. Pijnlijke zaak dus 🙁

Vandaag het dus zelf ook weer op ’n loopje gezet zoals ik reeds vermeldde.

Dit is ongeveer de route:

Een dikke 10 km gedaan, alhoewel het eerder tegen de 11 km moet geweest zijn.
Ik was nl. al een tijdje aan’t lopen toen m’n gps ding een fix kreeg.
Jawel, ‘k heb me een Navman sport tool R300 gekocht. Handig spulletje waarmee je je snelheid kan zien terwijl je aan’t lopen bent en de gelopen afstand etc.

Voor de rest draag ik qua uitrusting nog het volgende:

  • een Polar F11 hartslagmeter: om binnen de correcte hartslag zone te blijven (kan namelijk gevaarlijk zijn om ongezond aan sport te doen)

  • een Rogelli tight broek ding met bijbehorende T-shirt in dezelfde elastische zweetabsorberende stof: om de benen/spieren/gewrichten goed warm te houden (=een must om blessureleed tegen te gaan)
  • een paar Nike Air Pegasus schoenen (= de ideale schokdempers, alhoewel ik beter eens kijk voor gepersonaliseerde schoenen bij runners service lab)

  • een marcelleke: om Jogger’s nipple tegen te gaan (al een paar keer last van gehad, kan enorm vervelend zijn)

  • een Adidas jas met reflecterende strepen: om gezien te worden in ’t donker maar vooral om niet verkouden te worden eens het zweet door alle kledingslagen heen is gekomen.

Dit is m’n rode kop na een uurtje lopen:

Nacht van de wansmaak

Vorige donderdag (26 oktober) ben ik naar de Nacht van de wansmaak geweest. Dit was de 5de en tevens laatste editie van dit evenement, maar voor mij dus m’n eerste. De fantastische Max Rockatansky, beter bekend onder z’n alter ego Jan Verheyen, was uiteraard van de partij om alle trailers en fragmentjes van een gepaste inleiding en voorbereiding te voorzien.
Tja, ik kan me voorstellen dat voorbereiding zeker en vast nodig is voor sommige filmpjes want er zit echt wel veel wansmakelijk materiaal tussen.
Het meest wansmakelijke werd gehouden voor het einde nl. een fragment uit “Shocking Asia!”, waarvan blijkbaar in Leuven de week ervoor nog iemand flauwgevallen was.
Van die film heb ik niks teruggevonden, dus kan ik u 1 van ’s werelds eerste geslachtsoperaties besparen.

Een ander wat eigenaardig wansmakelijk ding was onderstaand filmpje. Dit voorlichtingsfilmpje dat in de “jaren stillekens” gemaakt werd om mentaal gehandicapte kindjes uit te leggen wat maandstonden zijn, vond ik ook behoorlijk wansmakelijk, alsook eigenlijk wel erg grappig, vooral door de veelvuldige herhalingen en de terminologie.
Kijk en huiver 🙂