Dodende mij zachte kus

Je bevochtigt je lippen met de mijne. Ze vormen een natuurlijke symbiose.
De tijd lijkt stil te staan. De klok tikt sneller wanneer ze elkaar lossen.
Ik grijp in, kom dichter en herhaal de actie.

Je slaakt een zachte zucht en ik voel dat je leeft. M’n hart klopt sneller en de tijd tikt weg.
Je grijpt in, neemt me vast en ontdekt voor ‘t eerst dat je natuurlijke toestand die kus omvat.

We weten wat is. We weten niet wat komen zal. Behalve jouw zachte kus. Er zijn nog zekerheden.